Gaz Kromatografisi Test Cihazı

Gaz silindirinden (veya gaz jeneratöründen) gelen taşıyıcı gaz, basınç düşürücüden dışarı akar. Gaz arıtıcıdan atıldıktan, nem ve oksijenden arındırıldıktan sonra, taşıyıcı gaz giriş bağlantısından cihaza akar ve dengeleyici basınç valfinden, iğne valfinden (veya sabit akış valfinden) ve manometreden geçer.

Son olarak, sabit bir akış hızında buharlaştırıcıya akar. Sıvı numune, mikro enjektörle buharlaştırıcıya enjekte edildikten sonra elbette gaz numunesine dönüştürülecektir. Daha sonra, kromatografik kolondan geçirilerek ayrıştırılacaktır. 

TCD kullanıldığında, ayrılmış fraksiyonel bileşimlere sahip taşıyıcı gaz, birbiri ardına TCD'ye girer. Taşıyıcı gaz ile bileşimler arasındaki farklı termal iletkenlik katsayısı nedeniyle, TDC'deki tungsten-renyum bileşeninin orijinal termal dengesi bozulur. Buna göre, köprü devresi, bileşen konsantrasyonuna doğru orantılı olan ve kayıt cihazı, kromatografik veri işlemcisi veya kromatografik çalışma istasyonu tarafından kaydedilen karşılık gelen elektrik sinyallerini üretir. 

FID kullanıldığında, analiz edilen bileşimler taşıyıcı gazla teker teker iyon odasına getirilir. Hava yardımıyla, bu bileşimler kuvars nozul girişinde hidrojen gazıyla buluşur ve nozuldan dışarı akarken yanar. C ve H elementi içeren organik bileşimler hidrojen alevinde yanarsa, C ve H pozitif iyon ve elektrona iyonlaşır ve nozuldaki iki kutup arasındaki yüksek voltaj nedeniyle zayıf iyon akımı oluşur.

Voltaj sinyalleri yüksek bir dirençten (107-1010Ω) alınabilir. Amplifikasyondan sonra, kayıt cihazı sinyali kaydeder ve ardından nitel ve nicel analiz yapılabilir. Gaz numunesi, düz altı yollu vana aracılığıyla gaz devresine akabilir. Makromolekül malzeme numunesi için çatlatma enjeksiyon yöntemi kullanılabilir.